Europa og oljeeventyret

Det er noko som har provosert meg lenge. Eg veit ikkje heilt kor lenge, det kan vere både veker og månadar – eg har mista heilt oversynet. Det er noko svært kvalmande, noko kynisk og manipulativt. Eg omtalar her Statoil si reklamekampanje om gass til Europa.

Først vil eg berre spørre litt retorisk ut i lufta: Kva er formålet med denne kampanjen? Kva er det desse europeiske nasjonalsymbola spikra til ein oljeplattform skal vise oss? Kvifor knyttast desse stolte stortidssymbola, St. Basilskatedralen og Colosseum, til olje? Ingen av dei var vel strengt tatt bygd på det? Kva er vel formålet med ei snurrande jordklode der vi kan gjette kvar Statoil skal bore etter olje neste gong? Og kvifor har denne kampanjen gått før, under og etter den endelege avgjerda om oljeboring i nord?

Det er nok mange som har stor glede av denne kampanjen. Europarørsla ser sikkert med glede på korleis ein kan knytte Noreg til EU med sentimentale TV-reklamar om barn som ikkje kjem heim på grunn av at det ikkje er noko olje i byen. Enkelte regjeringsmedlem hoppar nok opp på bordet og leikar klappeleikar kvar gong desse reklamene poppar opp på ei nettside eller på TV-skjermen. Dei oljekåte ordførarane i nord skal også nemnast i denne samanheng. Spørsmålet her er jo kven det er som har bestilt denne kampanjen. Ein kan spørje seg dette spørsmålet om og om igjen, men sannsynlegvis blir det berre spekulasjon og konspirasjonsteoriar. Likevel er det heilt klart kven som tener på ei slik haldningskampanje. Kven det er kan du gjette sjølv.