Der det er avstand

Varsku! Realitetsorientering!

2006-04-15T01:29:00.000+02:00

(Eg veit eg burde ha skrive om kvifor liberalkonservative er gamle damer i denne bloggen, men eg vel å kommentere noko heilt anna og heller kome tilbake til det.)

Dette er ei realitetsorientering til Stefan Heggelund:

Skatt er fint og flott, dersom skatten nyttast på ein sympatisk (les: velferdsorientert) måte. I mellomalderen (Til Stefan: det er nynorsk for ”middelalderen”) blei ikkje akkurat denne skatten nytta til velferdsgoder som t.d. tilnærma gratis legetilbod, sikring av ei god eldreomsorg, gratis grunnskule, lånekasse slik at alle skulle kunne ta seg høgare utdanning etc. Om eg ikkje tar heilt feil, ville unge Heggelund visst dette dersom han hadde tatt seg bryet med å følgje med i dei (garantert raddisintellektuelle og raudlungeopphosta) historietimane og lærebøkene han hadde i skulen.

Staten tar pengar frå meg. Ja. Det er korrekt. Og staten gir tilbake. Noko seier meg til dømes at dei lærarane som har undervist meg i alle år og gitt meg kunnskap, ikkje har levd på luft og kjærleik. Bøkene eg har lånt frå skulen, har nok ikkje vore gratis. Skulebygget eg brukte tida mi i var heller ikkje kostnadsfritt, det var heller ikkje reinhaldingspersonalet som vaska det. Den asfalten som blir lagt på dei vegane eg går på, kostar pengar. Når eg går til legen, kostar det nok ikkje under 200 kr gongen for lønning til legen, resepsjonisten, reinhaldspersonalet, straumen, innkjøp av utstyr, møblement, vedlikehald av bygningen, strøing/salting av vegane utanfor om vinteren, klipping av graset, eventuelle vikarar ved sjukdom etc. Universitetet eg går på er trass alt gratis (minus innkjøp av bøker, som er noko av det som mellom anna blir dekka av det beste lånet eg nokon gong får på grunn av staten og ein fin velferdspolitikk). Noko seier meg at heller ikkje her jobbar professorane gratis, heller ikkje reinhaldspersonalet, dataavdelinga, administrasjonen, vedlikehaldsarbeidarane, dei på kortsenteret osb osb osb...

Spørsmålet her blir jo: hadde eg hatt råd til å betale for alt dette sjølv. Nei, vent! Dette blir feil. Spørsmålet blir: hadde mine føresette (igjen Stefan: det er nynorsk for foresette) hatt råd til å betale for alt dette? Svaret er nei. Og det hadde (no snakkar eg utan grunnlag og dømmer deg mest sannsynleg ganske kraftig) mest sannsynleg ikkje dine heller, om ikkje du har millionar på bok som unge Astrup. Det kan jo vere du har. Kva veit vel eg (og bryr eg meg?). Vil eg ha høve til å gå til legen utan å måtte leggje igjen halve lønna mi? Ja. Og vil eg ha ei utdanning? Svaret er igjen positivt. Og det vil vere det repetativt om eg held fram i same mønsteret her. Eg antar poenget er tatt (om ikkje må du gjerne gi meg eit lite vink, så skal eg gjere dette litt klarare).

Når eg (som du) har betalt for mykje i skatt, og får pengar igjen, blir eg sjølvsagt glad. Eg blir ikkje glad av di den vondskapsfulle og egoistiske staten ikkje har tatt alle pengane mine, men gitt meg noko tilbake. Derimot blir eg glad av di det var pengar eg ikkje hadde rekna med (betaler alltid litt for mykje i skatt av denne enkle grunnen), og som eg derfor kan bruke på noko hyggeleg eller eventuelt spare.

Velferdsstaten kan forbetrast. Dette er heilt klart. Det at eg må betale delar til statskyrkja når eg er mot henne, er sjølvsagt trist. Eg innser likevel at vegen å gå ikkje er å demonstrativt vere mot alle andre velferdstilbod berre fordi litt av skatten min går til kyrkja. Det er lite konstruktivt og blir tåpeleg. Det er vel teknisk sett det eg kallar din siste bloggpost også, sjølv om eg set pris på både arrogansen og forsøket.

Hyllest til ordbøkene!

2006-04-12T00:52:00.000+02:00

Etymologi er ein fantastisk ting. Det er noko eg personleg alltid har hatt stor glede av, noko av stor signifikans for verda, språket og oppfatninga vår. I etymologiens namn vil eg også reklamere litt for den fantastiske nynorskordboka, som kanskje er det oppslagsverket eg er mest glad i (likestilt med The New International Webster's Dictionary & Thesaurus – encyclopedic edition). Desse vakre oppslagsverka gir meg til dagleg stor glede. Eg vil i morgon presentere ei god grunngiving for at liberalkonservative er gamle damer, men no skal eg leggje meg til å sove!

Europa og oljeeventyret

2006-04-04T20:17:00.000+02:00

Det er noko som har provosert meg lenge. Eg veit ikkje heilt kor lenge, det kan vere både veker og månadar – eg har mista heilt oversynet. Det er noko svært kvalmande, noko kynisk og manipulativt. Eg omtalar her Statoil si reklamekampanje om gass til Europa.

Først vil eg berre spørre litt retorisk ut i lufta: Kva er formålet med denne kampanjen? Kva er det desse europeiske nasjonalsymbola spikra til ein oljeplattform skal vise oss? Kvifor knyttast desse stolte stortidssymbola, St. Basilskatedralen og Colosseum, til olje? Ingen av dei var vel strengt tatt bygd på det? Kva er vel formålet med ei snurrande jordklode der vi kan gjette kvar Statoil skal bore etter olje neste gong? Og kvifor har denne kampanjen gått før, under og etter den endelege avgjerda om oljeboring i nord?

Det er nok mange som har stor glede av denne kampanjen. Europarørsla ser sikkert med glede på korleis ein kan knytte Noreg til EU med sentimentale TV-reklamar om barn som ikkje kjem heim på grunn av at det ikkje er noko olje i byen. Enkelte regjeringsmedlem hoppar nok opp på bordet og leikar klappeleikar kvar gong desse reklamene poppar opp på ei nettside eller på TV-skjermen. Dei oljekåte ordførarane i nord skal også nemnast i denne samanheng. Spørsmålet her er jo kven det er som har bestilt denne kampanjen. Ein kan spørje seg dette spørsmålet om og om igjen, men sannsynlegvis blir det berre spekulasjon og konspirasjonsteoriar. Likevel er det heilt klart kven som tener på ei slik haldningskampanje. Kven det er kan du gjette sjølv.

Ein fantastisk film...

2006-04-02T23:05:00.000+02:00

Eg har sett ein fantastisk film om nokre barn i ein landsby i Iran,ved grensa til Irak. Sjå han. Vær så snill. De vil ikkje angre.

Memo

2006-04-01T13:22:00.000+02:00

Eg såg raskt gjennom Memo i dag. Dette er første gong eg ser gjennom Memo, og såg ein klar høgrevridd profil. Dette er forsåvidt greitt. Det gjer meg ikkje noko at vi har høgrevridde magasin som ikkje gjer anna enn å referer til andre aviser. Eg må seie at eg reagerer på ein ting. Ein notis med tittelen "klassisk overreaksjon" henta frå Ananova. Det er forsåvidt greitt at dei refererer til Ananova, problemet mitt blir at dei ikkje rettar ein kritisk kommentar til desse kjeldene. Det er eit anerkjent faktum at Russland er eit land der store delar av pressa er kontrollert av Kreml (og der redaktørar og journalistar for den faktiske frie pressa blir drept i tide og utide), og at ein god del av informasjonen både frå russisk presse og Kreml er farga. Dei første rapportane frå Beslan i russisk media handla trass alt om "åtte araberar og ein neger". Dei nemnte heller ikkje situasjonen rundt forhandlingane, noko som heller ikkje har komt ut i norsk eller internasjonal presse. Eg har vanskeleg for å ta eit magasin med eit så ukritisk blikk på alvor. Spesielt med tanke på kunnskapen om situasjonen i russiske fengsel i dag.

Mannsroller og slikt...

2006-03-30T21:16:00.000+02:00

Inspirert av dagens gode innspel frå VamPus, tenkte eg eg skulle vie litt tid til mannsrolla. Eller i grunn balansen, eller berre noko heilt anna. Eg vil i grunn snakke om menn og arroganse, mjuke menn og sterke kvinner. Og tøflane. Hm. Eg trur eg rett og slett skal avlive og vitalisere myter.

Myte 1: Kvinner er glad i mjuke menn
Ja - og nei. Det er grenser for mjukheit. Samstundes er det ein del kvinner som er glad i å vere i omsorgsrolla. Likevel er det ein skilnad mellom mjuke menn og tøflar (desse kjem lenger nede). Nokre av oss tenkjer i grunn ikkje så mykje over det, men finn nokre passelege eller upassande kandidatar utifrå alt anna enn gode, gjennomtenkte grunnar.

Myte 2: Kvinner vil ha tøflar
Nei! Nei! Nei! Uff! Uæææ! Vis motstand, mann! Kjeft, skrik og krangl - men ikkje gjer som eg seier berre fordi eg seier det! Eg vil ikkje ha ein fordømt unge, då ville eg poppa ein ut.
Likevel er det nokre som vil ha tøflar.

Myte 3: Kvinner vil ha menn som er menn
Vi vil ikkje ha menn som er kvinner. Det er likevel påvist enkelte tilfelle av kvinner som vil ha menn som er kvinner. Eg hugsar eg las om det i ei tabloidavis ein gong. Eg trur likevel eg klan anslå at dei fleste kvinner som vil ha menn, vil ha menn som er menn - ikkje kvinner som er menn.

Myte 4: Kvinner vil ha arrogante menn
Arrogante kvinner vil ha arrogante menn, bortsett frå dei som vil ha tøflar eller mjuke menn. Nokre gonger kan dette kombinerast. Nokre vil trass alt ha desse mennene også. Der er også lite dominerande og lite arrogante kvinner som vil ha arrogante menn. Desse mennene kan kome med eller utan modifikasjonar. Det kan kvinnene også.

Myte 5: Kvinner vil ha menn i uniform
Det kjem heilt an på uniformen. Punktum.

Bonusmyte: Frp er for folk flest
Feil. Anette Wiig Bryn, kulturbyråd for Frp i Oslo: "Det er naturlig at folk engasjerer seg. Men vi kan ikke ta hensyn til folket."

Ha ein flott dag! :)

Oppklaring

2006-03-29T20:46:00.000+02:00

Itsjkeria er det tsjetsjenarane sjølv kallar Tsjetsjenia. Dette truleg av di det er eit russisk namn som aldri var i bruk før. Eg tenkjer det at i ein slik situasjon er det Itsjkeria som er det namnet ein skal bruke for å vise mest solidaritet og respekt. Noko anna blir litt (sjølv om ikkje heilt) som å kalle Palestina for Israel...

Kart er lagt ut etter ønskje!

Fritt Itsjkeria!

2006-03-29T14:16:00.000+02:00

Russland er stort. Veldig stort. Det største landet i verda, så vidt eg veit. Det har også mange folkeslag. Eit av desse bur i Itsjkeria og heiter Nokhtsjee. Det er desse vi i vesten kjenner som tsjetsjenarar.

Nokhtsjee-folket har i hundrevis av år kjempa for sin fridom. Det er det dei vil ha, sin fridom. Dei har erklært seg sjølv for ein eigen stat, dei har sin eigen president og sitt eige språk. Likevel er ikkje Itsjkeria fritt. FN har enno ikkje anerkjent det som ein eigen stat. Dette er unekteleg svært beklageleg.

Det som likevel er verre, er mengda merksemd som blir retta mot brota på menneskerettane i Tsjetsjenia. Det som er verre, er at vi i den vestlege verda ikkje seier nok når Russland, som dei har gjort i hundrevis av år, prøver å få kontroll over eit område som høyrer til folket av Itsjkeria.

På venstresida i politikken snakkar vi mykje om Israel/Palestina. Dette er vel og bra. På alle måtar. Tsjetsjenia er mest sannsynleg verre. Kvifor seier eg dette? Fordi vi får ikkje vite noko, og det vi har fått vite frå området er langt verre enn frå Palestina. Og fordi vi i den vestlege verda ikkje har ballar eller makt nok til å seie til Putin at nok er nok. Det er skammeleg.

Det er rett nok ein grunn til at folk er redde for Russland. Det er ei mengde korrupsjon der som vi mest sannsynleg ikkje har evne til å fatte her i trygge Noreg. Ein venn fortalte meg ein gong om ein samtale med ei russisk kvinne. Han spør henne om dei ikkje vil ha fleire politi i gatene. Ho ristar på hovudet. Det er jo politiet som er forbrytarane. Redaktørar utan tilstrekkeleg lojalitet til Kreml blir overfalt og drept utanfor eige hus, journalistar blir forgifta og døyr ettersom dei blir meir kritiske. Det er grunnar til å frykte Kreml. Det er dei same grunnane ein ikkje må gløyme å fokusere på.

Nokre trur at krigen mot terror er noko oppfunne av Bush-administrasjonen. Det er feil. Krigen mot terror er direkte plagiat. Invasjonen av Irak er gjort etter ein mal frå Kreml: fabrikkerte bevis, fabrikkerte motiv, ønskje om olje, ønskje om kontroll over ustabilt område, stempling av innbyggjarane som terroristar og spel på framandfrykt (dette er eit særskilt godt verkemiddel om det skumle og ulydige folket er muslimar)...

Til slutt vil eg rose gratulere Unge Høgre med skifte av standpunkt. Dei har i år ei vårkampanje om menneskerettar og skriv : "...gjennom de valg innbyggerne foretar daglig på markedet kan de vise preferanser i form av å boikotte selskaper som samarbeider med regimer som ikke overholder menneskerettighetene." Eg tar dette som ei oppfordring, og antar no at Torbjørn Røe Isaksen og Unge Høgre augeblikkeleg sluttar seg til Boikott Israel-kampanjen.

Gløym ikkje dei gløymte konfliktene! Fritt Itsjkeria!

Ikkje i mitt namn!

2006-03-27T19:57:00.000+02:00

Eg kan skrive om debatten som omhandlar homofili no som om det handlar om noko anna enn menneskerettar. Men det gjer det ikkje. Det handlar om at alle skal få lov til å elske den dei vil, og eg må seie at eg blir vanvittig provosert av at ein representant for statskyrkja meiner noko anna. Og at han meiner det kan helbredast.

Ein kan meine kva ein vil om å skilje stat og kyrkje, men det er no faktisk slik at vi har ei statskyrkje. Det er også slik at kyrkja er ein arbeidsplass. Ein arbeidplass under staten. La meg gjere det heilt klart at eit slikt utsagn ville blitt slått hardt ned på hjå alle andre i leiande posisjonar innan den norske staten. Alle andre plassar enn i kyrkja.

Eg har ikkje for vane å sjå på tabloid, men eg skal innrømme at eg tok ein titt i dag. Det var ein frå misjonssamfunnet der (om eg ikkje tar heilt feil). Han meinte at skulle det ikkje vere slik at eit kyrkjesamfunn skulle få lov til å leve etter Bibelen først og fremst? Det er ingen som hindrer nokon i å leve etter Bibelen, så lenge ein samstundes respekterer andre menneske og ikkje diskriminerer andre. Bortsett frå at det siste der er feil. Ifølgje den norske loven er det ikkje lov å diskriminere etter farge på grunn av tru. Det er derimot heilt lov å diskriminere folk på grunn av legning i eitkvart trusamfunn. Inkludert statsskyrkja. Det er rett og slett lov å diskvalifisere nokon frå ein jobb i staten på grunn av kven dei elskar. Fy faen! Det er det eg kallar nestekjærleik.

Vi er veldig flinke til å påpeike at muslimske trusamfunn skal tilpasse seg det norske samfunnet. Vi er enda flinkare til å kaste stein i glashus. La statskyrkja tilpasse seg til det norske samfunnet. Eg er ikkje kristen, men heller ikkje medlem av noko trusamfunn elles. Mine skattepengar går til aktiv diskriminering av homofile. Bruk dei på sosial bustadbyggjing i staden! Dette her skal faen ikkje skje i mitt namn.

Alt som står i Dagbladet er sant....

2006-03-27T14:41:00.000+02:00

Løysinga på mysteriet rundt frp si store oppslutning?

Frp - eit tulleparti

2006-03-26T21:24:00.000+02:00

Det er kanskje arrogant å kalle Frp for eit tulleparti, ettersom det er det største i landet akkurat no, men eg meiner det fullt og heilt.

Frp er eit parti basert på intoleranse og egoisme. Eit parti som meiner det viktigaste er billegare alt og der mottoet rett og slett kunne ha vore "meg, meg, meg" eller "min, min, min" med undertittelen "meir, meir, meir". Dei har ein partileiar som er så ufordrageleg at ho får Anna Nicole Smith til å verke som verdas mest veloppdragne, og når eg ser på Siv Jensen i dag er eg satans glad for at eg ikkje kjente henne i barnehagen. I tillegg kan ho ikkje kle seg, sminke seg eller gråte truverdege krokodilletårer.
Frp har ein ungdomsorganisasjon med verdas eklaste og mest bleikfeite ungdommar, som trur at dei får kredibilitet på integreringsområdet med ein gong dei får ein innvandrar som leiar av hovudstadlaget. Dei har tydelegvis ikkje brydd seg om at han er stokk dum. Det same gjeld forøvrig resten av FpU.

Eg trur eg aldri kjem til å skjøne kvifor folk røyster på Frp. For med blir det å innsjå at 30% av folket enten er idiotar eller egoistiske, spekulative, überliberalistiske, kyniske jævlar. Eg har meir tru på folket enn som så. Dette gidd eg berre ikkje.

(Om nokon tar dette som eit angrep på personar, er det i grunn heilt greitt. Sjå om eg bryr meg.)

Pornoblogg

2006-03-25T23:17:00.000+01:00

I dag har dei fleste ein eller fleire bloggar. Eg har ein eller fleire bloggar, og eg antar eg ikkje er den einaste. Det byrjar å gå ganske langt, kanskje litt for langt. Blogging er ikkje berre sosialpornografi - det er ein ny form for sosialpornografi. Det er den sosialpornografien du lagar heime med videokameraet, berre at ein byttar ut kamera med penn og papir. Ein byttar ut rollespel med den identiteten ein vil ha - leiketøy med ord. Det er i grunn ganske perverst.

Spørsmålet her er kva som faktisk er det perverse i det. Er det sjølve handlinga, eller er det grunnen til at vi gjer det? Vi har alt frå politikarar til bestemødre (ikkje for å antyde at dette ikkje kan kombinerast) som skriv eigne bloggar. Folk skriv bloggar i skjul, under dekknamn. VamPus har fått ikonstatus etter mengder med velskrivne blåbloggar og vi har omgrep som dekkjer dei forskjellige sjangrane. Blåblogg, raudblogg (som er skuffande dårlege -med unntak av meningspolitiet), livsstilsblogg, diktblogg, miljøblogg, målblogg, sintblogg, dagbokblogg for ikkje å snakke om alle dei crapbloggane som ligg ute på nettet.

Eg har ganske vanskeleg for å tru at alle desse som skriv har så fordømt vanskeleg for å dele alt dette med andre. Problemet her (bortsett frå dei meiningskåte politikarjyplingane) at folk ikkje vil kommunisere det dei vil seie. Dei vil berre halde kjeft, vere sinte og sure og la dette kome til uttrykk på nettet gjennom å filme sin eigen desperasjon og frustrasjon i tekstformat medan dei ligg og grin på badegolvet sitt etter dei har vore på fylla og gjort noko altfor dumt. Eller kanskje etterpå.

Vakn opp. Gløym ikkje talekunsten. Eller folket.

Superkvinne og supermann forein dykk!

2006-03-17T00:46:00.000+01:00

Dagens samfunn er fylt med superkvinner og supermenn. Kvinner og menn som gjer alt på ein gong, og som tilsynelatande klarer alt. Desse superkvinnene og supermennene tar på seg det dei kan klare (som er så mykje at vi andre ikkje ein gong merkar at det tar slutt) og gjer det på ein fortreffeleg måte. Dei snakkar høveleg saman, og lever høvelege liv. Dei får nok ikkje barn før dei er 35, men då får dei nok seg superbarn. Eg trur samtalen mellom superkvinna og supermannen går noko som dette:

Superkvinne: Hei, hei, supermann!
Supermann: God dag, god dag! Korleis går det med deg?
Superkvinne: Jo, det går så fint! Er det ikkje fint vêr i dag?
Supermann: Ja, det er jo det! Og så er det så fint å kunne nyte det i avslappa omstende mellom eit møte og eit anna!
Superkvinne: ja, er det ikkje det? Oss aktive unge menneske må halde saman, veit du!
Supermann: Ja, sjølv om samfunnet er lagt til rette for oss, så er det jo slik at mange ugleser oss likevel.
Superkvinne: Jaja, det er vi som kjem til å ende opp med dei beste pensjonane uansett!
Supermann: Ja, det er det jo. Eg meiner også at det er heilt greitt, kva har vel dei andre ytt til samfunnet?

Good night, and good luck!

Kaos. Mangel på kontroll, men eit sterkt nei til EU!

2006-02-06T11:07:00.000+01:00

Eg vil ta til motmæle mot kampanjen om å trykkje Muhammed-teikningane. Eg vil ta sterkt til motmæle. Dette vil eg gjere, ikkje av di eg ikkje meiner folk skal ha rett til det, men av di eg meiner det er feil. Uansett kor mykje eg meiner at nazistar skal kunne seie det dei vil, vil eg aldri gjentrykke nazistisk propaganda i mitt namn. Det er dette folk som trykkjer desse teikningane i bloggen sin gjer. Dei trykkjer noko som er respektlaust.

Eg meinerat desse teikningane representerer noko heilt anna. Dei representerer ikkje respekt for ytringsfridomen, dei representerer spreiing av framandfrykt. Ved å teikne Profeten med ei bombe som turban, spreier ein framandfrykt. Dette burde blitt reagert på før. Når FrP trykkjer ein løpesetel der det står "Gjerningsmannen var av utenlandsk opprinnelse", reagerer folk og kallar dette rasisme. Medan når ein trykkjer ei teikning av Muhammed som ein terrorist, der Muhammed heilt klart representerer både Islam og verdas muslimar i teiknaren sine auge, meiner ein dette har med ytringsfridom å gjere. Eg kan svare enkelt å greitt på dette: berre av di andre seier noko av di dei kan, tyder ikkje dette at vi må ytre det same. Stans reprintinga av desse teikningane no.

Til slutt vil eg peike på det positive, og seie at det er eit utruleg stort fleirtal mot EU. Jamfør illustrasjonen.

Respekt eller ytringsfridom?

2006-02-02T17:00:00.000+01:00

Gode Torbjørn Røe Isaksen har i dag skrive om Muhammedteikningane i bloggen sin. Det er ganske interessant å sjå Unge Høgre-leiaren velsigne og oppmode til trykking av karikaturteikningane. For meg, og mange andre, står dette framme som ei fullstendig mangel på respekt.

(Om Røe Isaksen ikkje heilt kjenner til dette ordet, kan han gå innn her og lese om det. Elles vil eg heller anbefale den store, raude nynorskordboka, men eg kan tenkje meg at unge Røe ikkje eig den og gjerne vil putte den i ei brennande tønne saman med resten av sidemålsundervisninga. Derfor kan han heller gå inn på ein nøytral, men halvparten så god, link.)

Det er fleire gonger unge Isaksen har ignorert respekt som prinsipp. Eg meiner "nynorsk suger"-kampanjen er eit godt døme på dette. Likevel har eg tenkt til å gi han ein liten sjanse - om han snur i denne saken, og viser respekt for andre si tru, skal eg ikle meg eit EU-flag og danse samba utanfor kontoret hans. Eg gir han eitt døgn. Maksimum. Fram til då stiller eg meg 100% bak Marit Eikemo.

Å ta eit standpunkt, å behalde det.

2006-01-13T16:55:00.000+01:00

Det er noko eige med det å ta eit standpunkt. Det er litt med gleda av å leve, det å kunne seie noko, det å meine noko, det å stå for det i etterkant.

Det er ikkje alltid slik at alle er samde med deg i det du seier; folk kan vere ueinege, sinte, provoserte og kalle deg for det eine eller det andre. Det er då ein må halde fast på det ein meiner. I slike situasjonar viser ein kva slags karakter ein i grunn har. Ein kan vere prinsippfast, ein kan vere kompromisslaus, ein kan sjå andre folk sine gode argument, ein kan endre meining - alle desse kan ein vere og gjere av heilt forskjellige grunnar, på heilt forskjellige grunnlag.

Nokre av desse grunnlaga er betre enn andre. Det å endre meining på grunn av at ein har fått eit anna perspektiv, står det respekt av. Det å endre meining av di du trur det vil gagne deg sjølv meir, av ymse grunnar, står det mindre respekt av. I enkelte tilfelle kan ein til og med kalle det å slikke andre menneske opp etter ryggen. Det å endre meining for posisjon står det ikkje respekt av - det er skammeleg og undergraver den reelle ytringdfridommen. Det er ikkje slik det bør vere. Enkelte menneske burde lære av dette. Enkelte menneske burde ha skjønt dette frå før.

Erfaring gjer at ein betre kan vurdere situasjonar, seier nokre. Dette kan vere tilfellet. Men erfaring gir ikkje klokskap. Og klokskap burde leiaren av AUF anskaffe seg litt kjapt.

Gode Jonas Gahr Støre, utanriksminister og israelvenn

2006-01-05T22:06:00.000+01:00

Israel er ikkje min ven. Israel står for ein ulovleg okkupasjon av Palestina. Israel bryt menneskerettar utan at samfunnet gjer noko som helst, utan at samfunnet ein gong ser etter, nysgjerrig på kva som bråkar der borte aust. Min venn er rettferd, Jonas. Er det rettferdig at barn blir drepne av settlarar i Hebron? Eller at dei som gjer det går ustraffa? Er det rettferdig at når du kjem heim etter å ha besøkt familien din på vestbreidda, er det nokon som har tatt den vesle leiligheita familien din hadde i Jerusalem? Ville du ha oppfordra til boikott om du hadde budd der, Jonas? Eg trur du ville ha gjort det. Og eg trur du ville ha vore over gjennomsnittet sur på deg sjølv i dag.

Jonas, eg vil at Noreg skal vere sann mot det rettvise, ikkje fare med løgn til dei som har minst.

Boikott Israel! Fritt Palestina!

Av og til må ein sette sluttstrek. Eller punktum.

2005-12-10T18:16:00.000+01:00

Ting tar slutt, alt tar slutt. Enkelte ting er ikkje verdt å bruke tida si på, andre er definitivt verdt det. Problemet oppstår når ein ting som i grunn er verdt all tida du kan bruke på det, ender opp som noko som ikkje er verdt energien din i det heile tatt. Det gjer ein situasjon så ekstremt poenglaus og ikkje minst er det tåpeleg at slike situasjonar oppstår. Ein vil kanskje at ting skal kome tilbake, at folk skal kome tilbake. At verda skal vere slik som ein vil den skal vere, ikkje som den er, men det er heller tvilsamt. Verda er som den er, folk kjem ikkje tilbake, livet er brutalt.

Eg er blitt vaksen og desillusjonert.

Tom Pape og ambassadesaken

2005-12-08T14:06:00.000+01:00

Utbrot ved røysting er ikkje uvanleg, men i ein sak som ambassadesaken, burde ein vere forsiktig med å bryte ut. Argumentasjonen til Tom Pape for å gå mot eige parti er etter mi meining ikkje god nok. Eit parti skal vere eit organ for demokratiske prosessar. Sit ein i eit bystyre for eit parti med ein klar politikk på ein sak, er dette noko ein skal følgje. Ikkje minst når det er ei stemme som vippar.

Jonas Gahr Støre si innblanding i dette er også kritikkverdig. Ein minister har ikkje noko med å prøve å påverke lokaldemokratiet i si retning.

Demokratiet har framleis mange sprekkar, mellom anna når representantane ikkje skjønar at dei som representantar skal representere noko anna enn seg sjølv.

Snart jul... igjen

2005-12-01T17:51:00.000+01:00

Snart er det jul. Det er mange gode ting med jula. Som desse til dømes:

Julekaker
Lage peparkakehus
Julepynt
The Julekalender
Julekalenderar generelt
Julebrus
Juleøl
Advent

Derimot er nyttårskvelden berre tull.

Det er nesten litt synd på nyttårskvelden. Den har tapt.

Det er avstand

2005-11-25T11:33:00.000+01:00

Det er avstand no. Avstand mellom folk og historie. I framlegg til ny læreplan står det om ting som ikkje skal lærast meir. Av desse er mellom anna den russiske revolusjonen. Om ikkje eg tar feil, kom dette framlegget frå Clemet og Høgre. I så fallkan ein ikkje skulde Høgre for å vere inkonsekvente; Dei likar ikkje den russiske revolusjonen og kommunismen, difor ville dei fjerne han frå pensum. Det går vel med kommunismen som det går med nynorsken etterkvart: han blir valfri i Osloskulen.

Kjære Torger Ødegaard:

Nynorsk. Kommunisme. Nynorsk og kommunisme. Eg synest det høyrest bra ut, eg. La det bli der det høyrer heime: i skulen, saman med all annan kunnskap. Der er fleire ting i verda enn Høgre sitt partiprogram. Kultur, til dømes.

Eg reknar med at Djupedal stoppar dette.